nonilinon | نونیلینون

بنام او که بجای مچ ،دست میگیرد...

nonilinon | نونیلینون

بنام او که بجای مچ ،دست میگیرد...

nonilinon | نونیلینون

من محو خدایم و خدا آن منست
........هر سوش مجوئید که در جان منست
سلطان منم و غلط نمایم بشما
.....گویم که کسی هست که سلطان منست

دنبال کنندگان ۲ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید
آخرین نظرات
  • ۲۳ مهر ۹۷، ۰۵:۳۵ - سید محمد علوی زاده
    متشکریم
نویسندگان

ﻣﻨﻈﻮﻣﻪ ﻭﺭﺯﺷﮑﺎﺭ ﺷﯿﻮﻥ ﻓﻮﻣﻨﯽ

چهارشنبه, ۱۴ آذر ۱۳۹۷، ۰۲:۰۰ ق.ظ

ﺟﻮﺍﻥ ﺑﻮﻡُ ﻧﺎﺷﺘﯽ ﻫﯿﮑﺲ ﻣﯽ ﺭﻭﯾﻪَ، ﻣﯽ ﮐﻠﻪ ﺩﺍﯾﯽ
ﺳﺒﺰﯼ ﻗﻮﺭﻣﻪ ﺑﻮﯾﻪ
ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺩﻭﺭﻭﻥ ﺭﺳﻮﺍﯾﯽ ﮐﺎﺷﺘﯿﻤﯽ، ﺑﯿﺒﯿﺸﺘﻪ
ﺧﻮﺭﻭﺱَ ﺑﭙﺎ ﺩﺍﺷﺘﯿﻤﯽ
ﺟﻪ ﺷﯿﻄﺎﻧﯽ، ﺷﯿﻄﺎﻧﻪ ﺳﺮﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﻡ، ﺍﯾﺘﺎ ﻫﻨﻘَﺪَﺭ ﻧﻪ،
ﺍﯾﺘﺎ ﻗَﺪَﻡ ﺯﻣﯿﻨﻪَ ﺩﻭﺑﻮﻡ
ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺯﺍﮐﺎﻥ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﻧﺎﺯ ﻧﺎﺯﯼ، ﻧﯿﮕﯿﻔﺘﯿﺪ ﻣﺮﻩ ﺯﻧﮓ
ﺗﻔﺮﯾﺢ ﺑﺎﺯ
ﺩِﯾﯿﻢ ﺍﻭﻥ ﮐﯿﻪ؟ ﺳﺮﺩﺍﺭﻩ ﺯﻥ ﭘﺴﺮ، ﺩِﯾﯿﻢ ﺍﻭﯾﺪﺍﻧﻪ ﭘِﺮ
ﮐﯿﻪ؟ ﺣﺎﺝ ﺻﻔﺮ
ﭼﻬﺎﺭ ﺩﺭ ﺩﻭﮐﺎﻥ ﺳﺒﺰ ﻣﯿﺪﺍﻧﻪ ﺩﺍﺭﻩ، ﺧﻮﺩﺍ ﺟﺎ ﻫﻮﺍ ﺟﺎ
ﺍﻭﻧﻪ ﺭﻭﺯ ﻭ ﺷﺐ ﭘﻮﻝ ﻭﺍﺭﻩ
ﻣﻦ ﺍﻣﺎ ﮐﯽ ﺍﻡ؟ ﺑﯽ ﮐﺲ ﻭ ﯾﺎﺭ ﻭ ﭘﻮﺷﺖ، ﺭﻭﺯﺍﻥ ﺁﺵ
ﺧﻮﺭﻡ ﺷﺎﻡ ﻭﻗﺖ ﺁﺑﮕﻮﺷﺖ
ﻣﯽ ﭘِﺮ ﻧﻪ ﻧﺰﻭﻝ ﺧﻮﺭﻩ ﻧﻪ ﻧﺎﻥ ﻭِﻭﯾﻦ، ﻧﻪ ﯾَﻢ ﮐﯽ
ﻗﻮﻣﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﮐﯿﺴﻪ ﺍﻭﭼﯿﻦ
ﻣﯽ ﻣﺎﺭﻡ ﺍﯾﺘﺎ ﮐﺎﺳﺒﻪ ﺩﻭﺧﺘﺮﻩ، ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻩ ﺧﻮ ﺍﮐﺒﺮ ﻭ
ﺍﺻﻐﺮﻩ
ﺳﺮ ﺍﻭﺿﺎﻉ ﻣﯿﺸﯿﻦ ﮐﻮﮎ ﻧﯿﻪ ﻣﺪﺭﺳﻪ، ﻧﻪ ﻣﯽ ﺍﻣﻼ
ﺧﻮﺑﻪ ﻧﻪ ﻣﯽ ﻫﻨﺪﺳﻪ
ﻣﯽ ﺻﻔﺮﻩَ ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﺵ ﻧﺎﯾﯽ ﺁﻕ ﻣَﻠِﻢ، ﻣﯽ ﺣﺮﻓﺎﻥِ ﺭِﻩ
ﺟِﻨﺪِﺭ ﺯِﯾﯽ ﺁﻕ ﻣَﻠِﻢ
ﺍَﻭﯾﺮَ ﮐﻮﺩﯼ ﻫﺮﮐﯽ ﺧﻮ ﺩﻓﺘﺮَ، ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺯﺍﮐﺎﻥ ﻫﻤﻪ
ﮔﯿﻔﺘﯿﺪ ﻣﺮﻩ
ﻫﺴﺎ ﭼﯽ ﺑﻮ؟ ﻣﯽ ﻧﯿﻢ ﺗﻨﻪ ﭘﺎﺭﻩ ﺑﻮ، ﺩﻭﺑﻨﺪﯼ ﻣﯿﺸﯿﻦ
ﻗﺒﺮ ﺷﯿﺮ ﺧﻮﺍﺭﻩ ﺑﻮ
ﻫﻦ ﻭِﺳﺘﯿﻦ ﺑﻮ ﮐﯽ ﺩُﻭِﺳﺘﯿﻢ ﻫﻤﺶ، ﺗﻘﻼ ﻣﺮﺍ ﻫَﯽ
ﮐﻮﺩﯾﻢ ﺟﺎﻥ ﮐَﻨَﺶ
ﺗﺎ ﺍﯾﺘﺎ ﻧﺎﻡ ﻭ ﺁﻭﺍﺯﻩ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻮﻧﻢ، ﺍﯾﺘﺎ ﺷﻬﺮﺕ ﺗﺎﺯﻩ ﭘﯿﺪﺍ
ﮐﻮﻧﻢ
ﺑﻮﮔﻮﻓﺘﻢ ﺧُﺒﻪ ﮐﯽ ﺑﺒﻢ ﮐﻮﺷﺘﯽ ﮔﯿﺮ، ﺷﺎﯾﺪ ﻧﺎﻥ ﻻ
ﺣﻠﻮﺍ ﺑﻪ ﻣﯽ ﭘﻨﯿﺮ
ﻣﯽ ﻧﺎﻣﻪَ ﺑﻨﯿﺪ ﭘﻬﻠﻮﺍﻥ، ﺑﯿﭙﯿﭽﻪ ﻣﯽ ﺁﻭﺍﺯﻩ ﺷﻬﺮﻩ
ﻣﯿﺎﻥ
ﺍَ ﺩﻭﻧﯿﺎ ﻣﯿﺎﻥ ﻣﺮﺩ ﺳﺨﺘﯽ ﺑﺒﻢ، ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻬﻠﻮﺍﻥ، ﻣﺜﻠﻪ
ﺗﺨﻨﯽ ﺑﺒﻢ
ﺑﻮﺷﻮﻡ ﺟﺎﻗﺎﻻﻧﻪ ﻭَﺭﺍ ﮔﯿﻔﺘﻤﻪ، ﺳﯿﺮ ﻭ ﺳﺎﺗﻪ ﮐﻮﺷﺘﯽ
ﺳﺮﺍ ﮔﯿﻔﺘﻤﻪ
ﺍﻭﻝ ﮐﺎﺭ ﺍﯾﺪﺳﺖ ﮔﺮﻡ ﭘﯿﺮﻫﻦ ﺑﯿﻬِﻢ، ﺍﯾﺘﺎﻡ ﻻﺱ ﭘﺎﺭﻩ
ﺳﺒﺰﻩ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﺑﯿﻬِﻢ
ﮐﻤﺮﺑﻨﺪ ﺩَﻭَﺳﺘﻢ ﺍﯾﺘﺎ ﺳﺒﺰ ﺷﺎﻝ، ﺍﯾﺘﺎﻡ ﺑﺎﺯﻭﺑﻨﺪﻡ
ﻭﺍﭘِﺨﺘَﻢ ﻣﯽ ﺑﺎﻝ
ﺩَﺭِ ﻻ ﺑﻨﺎﻡ ﻣﯽ ﮔﻮﺷﺎ ﺑﺸﮑﻔﻪ، ﻣﺮَ ﮐﻮﭼﻪ ﺳﺮ ﻫﺮﮐﯽ ﺩﻩِ
ﻭﺍﻧﮑﻔﻪ
ﺑﮕﻢ ﮐﻮﺷﺘﯽ ﮔﯿﺮﻡ ﺑﺘﺮﺳﯿﺪ ﻣﺮﻩ، ﮐﻮ ﺯﻭﺭﺧﺎﻧﻪ ﺷﯿﻨﻢ
ﻭﺍﻭَﺭﺳﯿﺪ ﻣﺮﻩ
ﻭﯾﺮﯾﺸﺘﻢ، ﺑﯿﻨﯿﺸﺘﻢ، ﺑﯿﮕﯿﻔﺘﻢ، ﺑﻮﺧﻮﺭﺩﻡ ﺯﻣﯿﻦ،
ﺑﻮﺳُﺨﺖ ﭘِﺮ ﻣﯿﺸﯿﻦ ﮐﻮﺷﺘﯽ ﻭِﺳﺘﯿﻦ ﻫَﭽﯿﻦ
ﻣﻮﺭَﺑﯽ ﺍَﻣﯽ ﺷﯿﻦ ﺍﯾﺘﺎ ﺗﺮﻧﻪ ﺑﻮ، ﺍﻭﻧﻪ ﮐﻮﺷﺘﻦ ﻭ ﺳﺲ
ﮐﻮﺩﻥ ﻓﺮﻧﻪ ﺑﻮ
ﺑﯿﮕﯿﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺑﺎﻟﻪَ ﮐﯽ ﺭِﻩ، ﺑﺎﻻﺟﺎﻥ ﭼﺮﻩ ﯾﺎﺩ ﻧﯿﮕﯿﻔﺘﯽ
ﺑﺮﺍﺕ ﺗﺎ ﻫﺴﺎ ) ﺑﺮﺍﺕ ﯾﮏ ﻓﻨﯽ ﺩﺭ ﮐﺸﺘﯽ (
ﺑﮕﻔﺘﻢ ﺑﺮﺍﺗﻢ ﻣﺮﻩ ﯾﺎﺩ ﻧﺪﺍﺩ، ﺑﻮﮔﻮﻓﺖ ﺑﻮﺷﻮ ﭘﺲ ﺗﯽ
ﺯﺣﻤﺖ ﺑﻪ ﺑﺎﺩ
ﺑﯿﺎ ﭘﯿﺶ ﻣﯽ ﻭﺭﺟﺎ ﺑﺮﺍﺕ ﯾﺎﺩ ﺑﮕﯿﺮ، ﻓَﭽَﻢ ﻣﯽ ﺑﺎﺯﻭﯾﻪ
ﺁﺯﺍﺩ ﺑﯿﮕﯿﺮ
ﺑﯿﺪِﻡ ﯾﺎ ﺍﺑﺎﻟﻔﻀﻞ، ﻭﺍﭘِﺨﺘﻪ ﺧﻮﺭﻩَ، ﺍﯾﺘﺎ ﺧﺮﺳﻪ ﺍﻓﻌﯽ
ﻣﺎﻧﺴﺘﺎﻥ ﻣﺮﻩ
ﺑﻮﺷﻮﯾَﻢ ﺑﻮﺟُﺮُ ﺑﺎﻣﻮﯾَﻢ ﺑﯿﺠﯿﺮ، ﻧﻮﺧﻮﺭﺩﻩ ﺯﻣﯿﻦ ﭘﺎﮎ
ﺑُﺒُﻢ ﺧﺎﮎ ﺷﯿﺮ
ﻣﯽ ﺑﻨﺪ ﺩﯾﻠﻪ ﺯﻫﺮﻩ ﯼ ﺑﻮﺭﺳﺎﻧﻪ، ﺍﻭﻧﻪ ﺍﯾﺸﭙِﻪ ﺧﺎﺵ
ﻣﯽ ﺗَﮏَ ﺩﻭﺭﺳﺎﻧﻪ
ﺑﻮﺧﻮﻓﺘﻢ ﻣﺮﯾﻀﺨﺎﻧﻪ ﺷﺶ ﻣﺎﻩ ﺗﻤﺎﻡ، ﺑﮑﻔﺘﻢ ﺟﻪ
ﺩﺭﺱ ﻭﺍﻟﺴﻼﻡ
ﺑﯿﺬﻡ ﮐﻮﺷﺘﯽ ﻧﻪ ﻧَﺼَﺰﻓﻪ ﻣﺮﻩ، ﺁﺏ ﺍَﻧﮕﺎﺭﻩ ﺑﯿﺨﻮﺩ
ﺑﯿﮕﯿﺮﻡ ﭼﺮﻩ؟
ﺑﻮﮔﻮﻓﺘﻢ ﻣﺮﻩ ﺧُﺒﻪ ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ ﮐﻮﺩﻥ، ﺍﯾﺘﺎ ﭘﯿﻠﺪﺍﻧﻪ ﻟﭙﻪ
ﺩﻭﻧﺒﺎﻝ ﮐﻮﺩﻥ
ﺩﮐﻔﺘﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎﺭ ﺟﺎﻧﻪ ﺟﺎﻥ، ﺑﮕﻔﺘﻢ ﻟﺤﺎﻑ ﺭﻭ
ﺳﺎﺗﯿﻦَ ﺍﻭﺳﺎﻥ
ﺩﻭﺧﺎﻥ ﻧﺎﻡ ﺳﯿﺎﻩ ﻣﯽ ﺧﺎﺧﻮﺭ ﻓﺎﻃﯽَ، ﺑﯿﻨﯿﺶ ﻧﺦ
ﺟﻮﮐﻮﻥ ﭼﺮﺥ ﺧﯿﺎﻃﯿﻪَ
ﻣﺮﻩ ﻭﺭﺯﺷﯽ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺗﻮﻣﺎﻥ ﺑﻮﺩﻭﺯ، ﺍﻭﻧﻪ ﺭﺍﻧﻪ ﮐَﺶ
ﺳُﺮﺥِ ﻗِﯿﻄﺎﻥ ﻭﺍﺩﻭﺝ
ﻣﯽ ﺩﺱ ﭘﻮﻝ ﺟﯿﻤﺎﺑﻮﺱ ﺩﻩ ﺷﯽ ﺩﻩ ﺷﯽ، ﺑﻮﺷﻮﻡ
ﺧﺎﺭﯼ ﺍﯾﻤﺎﻣﻪ ﮔﻮﺫﺭ ﮐﻔﺎﺷﯽ
ﺍﯾﺠﻔﺖ ﮐﻔﺶ ﻣﯿﺨﺪﺍﺭ ﺳﻔﺎﺭﺵ ﺑﺪﺍﻡ، ﺭﮐﺎﺑﯽ ﻋﺮﻕ
ﮔﯿﺮﺍ ﻧﻤﺮﻩ ﺑﻨﺎﻡ
ﺩﮐﻔﺘﻢ ﺑﻪ ﻣﯿﺪﺍﻥ ﺑُﺒُﻢ ﻓﻮﺗﺒﺎﻟﯿﺴﺖ، ﻣﯽ ﺩﺭﺱ ﻭ
ﮐﯿﺘﺎﺑﺎﻥ ﺑُﺒُﺖ ﺳﺮ ﺑﻨﯿﺴﺖ
ﻣﺮﻩ ﮔﻮﻓﺘﯿﻤﯽ ﺑﺎﺯﯼ ﺭﻩ ﺧﻮﺑﻤﻪ، ﻧﺎﻧﺴﺘﯿﻢ ﮐﯽ ﻣﻦ ﮔﺎﭺ
ﮔﺎﭼﺎ ﺩُﻭُﻣﻪ
ﻣﯽ ﺩﺱ ﺷﻪ ﺍَﺭَ، ﭘﺎ ﺍﻭﺭَ، ﻻﮐﯿﺘﺎﺏ، ﻣﯽ ﭘﺎﺱ
ﻧﺎﺣﯿﺴﺎﺑﻪ، ﻣﯽ ﺍﯾﺴﺘُﭗ ﺧﺮﺍﺏ
ﺑﺪﺍﺷﺘﯿﺪ ﻣﺮﻩ ﮔﻮﺷﻪ ﭼﭗ ﺑﺎﺯﯼ ﺳﺮ، ﻫﭽﯿﻦ ﺩﺷﺖ
ﺧﺎﻟﯽ ﺧﻮﺷﮑﻪ ﭼﻮﺑﻪ ﺑﻪ ﺩﺭ
ﺯﻣﯿﻦ ﺳﻨﮓ ﺑَﺲ ﺑﻮ ﻣﯽ ﻃﺎﻟﻊ ﺷﯿﻔﯿﺪ، ﻏﻮﺭﻭﺏ ﻭﻗﺘﻪ
ﺭﻩ ﭘﺮﮐﺴﺘﯿﻤﯽ ﻣﺜﻠﻪ ﺑﯿﺪ
ﻣﯽ ﭼﺸﻢَ ﻭﺍﺩﻭﺧﺘﯿﻢ ﮔُﻞِ ﺗﭙﻪ ﯼ، ﭼﻬﺎﺭﭼﺸﻤﯽ
ﭘﺎﺳﺘﯿﻢ ﺯﻣﯿﻦ ﻟﭙﻪ ﯼ
ﺍﯾﺘﺎ ﻟﭙﻪ ﺑﯽ ﺧﯿﺮ ﻣﯽ ﭘﺎ ﺟﯿﺮ ﻧَﮑَﻔﺖ، ﺑﺴَﺮ ﺁﻣﻮﯾﯽ ﺻﺪ
ﻫﯿﺰﺍﺭ ﺑﺎﺭ ﻣﯽ ﻗﻠﺐ
ﺍﯾﺘﺎ ﺗﻮﭖ ﻣﯽ ﭘﺎﺟﯿﺮ ﻧﻮﺧﻮﺭﺩﻩ ﮔﯿﻼﺭ، ﺩﻭﻭِﺳﺘﯿﻢ ﻣﺮﻩ
ﺧﺎﻟﯽ ﺩﺷﺘﻪ ﺩﺩﺍﺭ
ﺣﻮﺳﯿﻦ ﺟﺎﻥ، ﺣﺴﻦ ﺟﺎﻥ، ﺭﺿﺎ، ﻣﺎﺭﻣﺎﻟﯽ، ﺍﻭﻭﻭﻭﯼ
ﻣﻤﺪﻟﯽ ﮔﺎﻭ، ﺍﻭﻭﻭﻭﯼ ﻗﻮﭼﻠﯽ
ﻫﭽﯿﻦ ﻟﭙﻪ ﯼ ﺩﻭﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺗﺎﻧﻮَﺩﯾﺪ، ﺷﯿﻤﯽ ﺍَﻣﺮﺍﯾَﻢ
ﭘﻮﺷﺘﻪ ﺳﺮ ﭘﺎﺱ ﺑﺪﯾﺪ
ﻣﺮﻩ ﭘﺎﺱ ﺑﺪﯾﺪ، ﻣﻦ ﺁﺧﺮ ﺁﺩﻣﻢ، ﻣﺮﻩ ﭘﺎﺱ ﺑﺪﯾﺪ ﺗﺎ
ﺍﯾﺰﻩ ﮔﺮﻣﻪ ﺑﻢ
ﺩﻭﺧﺎﺩﯾﻢ ﺯﺍﮐﺎﻧﻪ ﻧﺎﻣﻪ ﮐَﺦ ﮐﻮﺩﯾﻢ، ﺟﻪ ﺑﯿﮑﺎﺭﯼ ﻣﯿﺪﺍﻥ
ﻣِﻦ ﯾﺦ ﮐﻮﺩﯾﻢ
ﻧﺎﻧﻢ ﻣﻦ ﭼﻮﺗﻮ ﺑﻮ ﺧﻮﺩﺍ ﺩﯾﻞ ﺩﮐﻔﺖ، ﺍﯾﺘﺎ ﻣﺎﺭ ﺑﻤﺮﺩﻩ
ﻟﭙﻪ ﻣﯽ ﭘﺎ ﺟﯿﺮ ﺑﮑﻔﺖ
ﺍﻭﺳﺎﺩﻡ ﺍﻭ ﻟﭙﻪ ﮔﯿﻼﺭﻩ ﺩَﻣَﻪ، ﻣﯽ ﻓﻦ ﻭ ﻓﻮﺳﻮﻝَ ﺑﮑﺎﺭَ
ﺩﻣﻪ
ﺍَﺳﺎ ﮐﯿﻪ ﮐﯽ ﺑﯿﮕﯿﺮﻩ ﻟﭙﻪ ﯼ ﺟﻪ ﻣﻦ؟ ﻫﻤﻪ ﮔﻮﯾﯿﺪ ﮐﯽ
ﻣﺮﻩ ﭘﺎﺱ ﺑﺪﻥ
ﻣﯽ ﺫ ﯾﻞ ﺧﻮﺍﺳﺘﯽ ﺗﯿﻤﻪ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺑﻮﺑﻮﻡ، ﺍﯾﺘﺎ ﮔﻮﻝ ﺯﻧﻪ
ﺧﻮﺵ ﻗﻮﺍﺭﻩ ﺑﻮﺑﻮﻡ
ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﻩ ﺩﻭﻻ ﺑﯿﺒﯿﺪ، ﻣﯽ ﮐﻮﺷﺘﻪ ﻣﯽ ﻣﻮﺭﺩﻩ
ﻣﯽ ﺩﯾﻞ ﺧﻮﺍﻩ ﺑﯿﺒﯿﺪ
ﻫﺘﻮ ﮐﯽ ﺩُﻭِﺳﺘﯿﻢ ﻭﺍ ﻓﮑﺮﺍ ﺷﻮﻣﻪ، ﻧﺎﻧﺴﺘﯿﻢ ﮐﻮ
ﺳﺎﻣﺎﻥ ﮐﺮﻩ ﺩُﻭَﻣﻪ
ﻧﻮﮔﻮ ﮐﯽ ﺟﯽ ﺧﻂ ﺧﺎﺭﺟﻪ ﺑﻮﺳﺘﻤﻪ، ﺟﯽ ﻣﯽ ﺧﻄﻪ
ﺟﻮﺭﺗﺮ ﺑﻮﺩُﻭَﺳﺘﻤﻪ
ﻫﺴﺎ ﺩﺍﻭﺭﻩ ﺳﻮﺗﻪ ﺩِ ﻧﯿﺸﻨﺎﻭَﻡ، ﻫﺘﻮ ﺳﺮ ﺑﻪ ﻗﺪﯼ
ﺷﻠﻨﮓ ﺗﺎﻭﺩﻡ
ﭼﻮﺗﻮ ﺩَﮐﻼﯼ ﺑﺮﻑِ ﺟﯿﺮ ﺑﺎﻍ ﮐﻮﺗﺎﻡ، ﺑﯿﺒﺪِﻡ ﺍﯾﭽﯽ ﻣﯽ
ﺳﺮ ﺑﻮﺧﻮﺭﺩﻩ ﮔﻮﺭﺍﻡ
ﻣﯽ ﮐﻠﻪ ﺑﻮﺧﻮﺭﺩ ﺑﻪ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﻣﯿﻞ، ﻣﯽ ﭼﻮﻡ ﺗﯿﺮ ﭘﯿﺮﻩ
ﺷﻮ ﺑﻮﺧﻮﺭﺩﻡ ﺑﯽ ﮔﯿﻞ
ﺑﯿﮕﯿﻔﺘﯿﺪ ﻣﺮﻩ ﯾﺎ ﻋﻠﯽ ﻫﻔﺘﺎﯾﯽ، ﺑﻮﺑﻮﺭﺩﯾﺪ ﻣﺮﻩ
ﭘﻮﺭﺳﯿﻨﺎ ﺟﺮﺍﺣﯽ
ﻣﯽ ﮐﻠﻪ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﺗﺎ ﺑﺨﯿﻪ ﺑﻮﺧﻮﺭﺩ، ﻣﯽ ﻣﺎﺭ
ﺑﯿﺸﻨﺎﻭَﺳﺖ، ﺩﻭﮐﻮ ﺍﻣﺮﺍ ﺑﻤﺮﺩ
ﺑﯿﺪﻡ ﻧﻪ، ﻓﻮﺗﺒﺎﻟﻢ ﻧﺼﺮﻓﻪ ﻣﺮﺥ، ﺁﺏ ﺍَﻧﮕﺎﺭﻩ ﺑﯿﺨﻮﺩ
ﺑﯿﮕﯿﺮﻡ ﭼﺮﻩ؟
ﺑﮕﻔﺘﻢ ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻮﺷﺖ ﺯﻥ ﺑﺒﻢ، ﺍﯾﺰﻩ ﮐﻮﭼﻪ ﭘﺲ ﮐﻮﭼﻪ
ﺟﻮﻻﻥ ﺑﺪﻡ
ﺑﮕﻢ ﺑﻠﻪ، ﻣﻨﻢ ﻣﻮﺵ ﻣﻮﺷﻢ، ﺳﺒﺞ ﺭﺍ ﻣﯿﺎﻥ ﺩﻭ
ﺍﻧﮕﻮﺷﺖ ﮐﻮﺷﻢ
ﺑﺰﯾﻦ ﮐﯽ ﻣﯽ ﮐﺎﺭ ﺑﯿﮕﭙﻔﺖ ﻣﻮﺷﺖ ﺯﻧﯽ، ﺗﻤﺎﻣﻪ
ﺑﻮﺳﺖ ﻣﯽ ﺩﻭﺭﻩ ﯼ ﺟﺎﻥ ﮐﻨﯽ
ﺷﻤﻪ ﺳﯿﻨﻤﺎ ﻗﻮﺯ ﺑﺎﻻ ﻗﻮﺯ ﺑﻤﻪ، ﺑﺪﻟﮑﺎﺭﻩ ﻓﺮﺩﯾﻦ ﻭ
ﺑﻬﺮﻭﺯ ﺑﻤﻪ
ﺍﯾﻮﺍﺭ ﺩﻩ ﺩﮐﻔﺘﻢ ﻣﺎﻣﺎﻥ ﺟﺎﻧﻪ ﺟﺎﻥ، ﺑﮕﻔﺘﻢ ﺳﺎﺗﯿﻦ
ﭘﺎﺭﭼﻪ ﺻﻮﻧﺪﻭﻕ ﺍﻭﺳﺎﻥ
ﺍَﺳَﺮ ﻧﻮ ﻣﺮﻩ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺗﻮﻣﺎﻥ ﻭﺍﺩﻭﺝ، ﺍﯾﺘﺎ ﺳُﺮﺧﻪ
ﻗﯿﻄﺎﻧﻢ ﺍﻭﻧﻪ ﺳﺮ ﻭﺍﺩﻭﺝ
ﺍﯾﺘﺎﻡ ﮐﯿﺴﻪ ﻓﻮﺭﺷﻢ ﭼﺎﮐﻮﻥ ﮐﯿﺴﻪ ﺑﻮﮐﺲ، ﺑﻪ ﺭﺳﻢ
ﺍَﻣﯽ ﺳﯿﻨﻤﺎ ﻗﺮﻥ ﻓُﮑﺲ
ﻻﻓﻨﺪﻩ ﻣﺮﻩ ﺳﻔﺘﺎ ﮐﻮﻥ ﺑﻪ ﺩﺍﺭﻩَ، ﺑﯿﻨﯿﺶ ﺑَﺪ ﺑﯿﺪﯾﻦ
ﻣﯽ ﺍَﺩﺍ ﺍﻃﻔﺎﺭﻩ
ﺍﯾﺘﺎﻡ ﮔﻮﺭﺯَﻟﯽ ﺑﻮ ﺍَﻣﯽ ﺧﺎﻧﻪ ﭘﻮﺷﺖ، ﺍﯾﺮﻭﺯ ﻣﻮﺷﺘﻪ
ﺍَﻣﺮﺍ ﺍﯾﺘﺎ ﺳﮓ ﺑﻮﮐﻮﺷﺖ
ﺩﻭﺧﺎﺩﻡ ﺍﻭﻧﻪَ ﯾﺎﻭﺭﻩ ﻣﻮﺷﺖ ﺯﻧﯽ، ﻓﻮﮐﻮﻓﺘﯿﻢ ﺍﻭﻧﻪ
ﮔﻮﺭﺯﻟﯽ ﻣﭽﻪ ﯼ
ﺑﺰﯾﻦ ﻣﯽ ﺩﻣﺎﻏﻪ ﺧﺎﺷﻪ ﻟﭽﻪ ﯼ
ﮐﯽ ﺗﺎ ﺟﺎﻥ ﺍَﻣﯿﺸﯿﻦ ﺍﯾﺰﻩ ﮔﺮﻣﻪ ﺑﻪ، ﺩﻭﻣﺎﻏﺎﻥ ﻧﺮﺭﻩ
ﺧﻮﺭﻩ ﮔﺮﻣﻪ ﺑﻪ
ﺍَﻣﯽ ﭼﺸﻢ ﮐﻮﻧﻪ ﺩِﯾﯽ ﻧﯿﻠﯽ ﺑﻮ، ﺍَﻣﯽ ﮐﭙﭽﻪ ﮔﻮﺷﻪ
ﺳﯿﺎﯾﯽ ﻭﺍﻭﻭ
ﺁﭘﺎﺭﮔﺎﺕ، ﺳﻮﯾﯿﻦ، ﺟﻨﮓ ﻭ ﺟﺒﺎﺭﻩ ﺑﻮ، ﻣﯽ ﮐﭙﭻ ﻭ
ﮐﺘﯿﺮ ﺭﻭﺯ ﻭ ﺷﺐ ﭘﺎﺭﻩ ﺑﻮ
ﻫﺘﻮ ﺳﯽ ﭼﻬﻞ ﺭﻭﺯ ﺍَﻣﯽ ﭘِﺮ ﺑﻮﺳُﺨﺖ، ﻭﻟﯽ ﺭﯾﻨﮓ
ﻭِﺳﺘﯿﻦ ﺍَﻣﯽ ﺧﻮﻥ ﻭﺍﺳﻮﺧﺖ
ﻫَﺴﻪَ ﺩِ ﻭﺍﺳﯽ ﺩﺍﺧﻞ ﺭﯾﻨﮓَ ﺑﯿﻢ، ﺍَﻣﯽ ﮔﺎﻭ ﻣﻮﺷﺘﺎﻧﻪَ
ﺟﻮﻻﻥ ﺑﺪﯾﻢ
ﻣﺮﺑﯽ ﻭﯾﺠﺎ ﮔﻮﺭﺯﻟﯽ ﮔﺎﺭﺩ ﺑﯿﮕﯿﻔﺖ، ﺧﻮ ﻣﭽﻪ ﯼ ﺗﻮﻥ
ﻣﻮﺷﺘﻪ ﻭﺭﺟﺎ ﺑﯿﮕﯿﻔﺖ
ﻣﻦ ﺍﻣﺎ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﺩﻭﺑﻮﻡ ﺩﻋﻮﺍﯾﻪ، ﺯِﯾﯿﻢ ﺷﺎﺩﯼ ﺍَﻣﺮﺍ ﺯﻣﯿﻦ
ﻣﯽ ﭘﺎﯾَﻪ
ﺍَﻫﺎ ﮔﻮﺭﺯﻟﯽ ﺟﺎﻥ ﺩَﮐَﺶ ﻧﺎﮐﺲَ، ﺑﻮﺟﻮﺭﺗﺮ ﺑﺎﻭَﺭ، ﺭﺍﺳﺘﺎ
ﮐﻮﻥ ﺗﯽ ﺩَﺱَ
ﺁﻫﺎ ﺟﺎﻥ ﻣﻦ ﺯﺍﻭﯾﻪ ﺧُﺐ ﺩَﻭَﺩ، ﺁﻫﺎ ﺭﻗﺺ ﭘﺎﺭِ ﺷﻠﻨﮓَ
ﺗَﻮَﺩ
ﺁﻫﺎ ﮐﯽ ﺗﯽ ﭼﻮﻡ ﺭﻭﺯ ﺑﺪ ﻧﯿﺪﯾﻨﻪ، ﺍَﻣﯽ ﻃﺎﻟﻊ ﻣِﻦ
ﺍَﺭﻣَﻨﯽ ﺩﯾﺮﯾﻨﻪ
ﺍﯾﺘﺎ ﭘﯿﻠﺪﺍﻧﻪ ﻣﻮﺷﺖ ﺑﻮﺧﻮﺭﺩ ﮔﻮﺭﺯﻟﯽ، ﺑﮑﻔﺖ ﺍَﻥَ ﺳﺮ
ﺑﻮﺧﻮﺭﺩ ﺻﻨﺪﻟﯽ
ﺍﯾﺘﺎﻡ ﺩِ ﺑﻮﺧﻮﺭﺩﻩ ﮔﻮﺭﺯﻟﯽ ﺧﻮﺝ ﺧُﺮَ، ﺑﭽﺮﺧﺴﺖ ﻣﺜﻠﻪ
ﮔﺮﺩﺍﻟﻮ ﺧﻮ ﺩﻭﺭَ
ﺑﯿﺪﻡ ﺩﺍﻭﺭﻡ ﺳﻮﺗﻪ ﺧﻮ ﻟﺐ ﺩﺍﺭﻩ، ﯾﮏ ﻭ ﺩﻭ ﻭﺳﻪ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭ ﺍﯾﺸﻤﺎﺭﻩ
ﻫﺘﻮ ﮔﻮﺭﺯﻟﯽ ﻫﻔﺘﻪ ﺳﺮ ﺟﺎ ﻭﯾﺮﯾﺸﺖ، ﺍﯾﺘﺎﻡ ﺑﻮﺧﻮﺭﺩﻩ
ﺑﺒﯿﻨﯿﺸﺖ
ﺑﯿﺪﻡ ﻭﺍﯼ ﺧﻮﺩﺍ، ﮔﻮﺭﺯﻟﯽ ﭘَﺮﭺَ ﺑﻮ، ﺑﮑﻔﺘﻪ ﭼﮏ ﻭ ﭘﺮ
ﺑﺰﻩ ﮐﺮﭺَ ﺑﻮ
ﺍَﺳﺎ ﻧﻮﺑﻪ ﯼ ﭼﻮﺏ ﺥ . ﺭﯼ ﻣﯿﺸﯿﻨﻪ، ﻣﯽ ﭘﺎ ﺳﻮﺳﺘﻪ ﺍﺯ
ﺗﺮﺱ ﻣﯽ ﺳﺮ ﺳﻨﮕﯿﻨﻪ
ﺍَﺳﺎﻣﯽ ﺩﻭﻣﺎﻍ ﻭﺍ ﺩﻫﻦ ﺩﻭﻟﭽﺎ ﺑﻪ، ﻣﯽ ﺩﯾﻢ ﻭﺍﺳﯽ
ﺳﻮﺭﺧﯽ ﺑﺪﻩ ﮔﻮﻟﭽﺎ ﺑﻪ
ﭼﻮﺗﻮ ﺑﭽﺮﺧﻪ ﺧﻮ ﺩﻭﺭ ﺑﻮﺭﺑﻮﺭﯾﻨﮓ، ﺑﯿﺪﻡ ﻣﯽ ﺳﺮ
ﺩﻭﺭ ﮔﺮﺩﻩ ﺭﯾﻨﮓ
ﯾﺎﺍﻟﻠﻪ ﯾﺎﻟﻠﻪ ﮐﻮﻧﺎﻥ ﺩﮐﻔﺘﻢ ﻣﯿﺎﻥ، ﺧﺮﻭﺱ ﻣﺎﻧﺴﺘﺎﻥ
ﻭﻟﯽ ﻭﺍﺯﮐﻮﻧﺎﻥ
ﺍﯾﺠﻮﺭ ﻭﺍﺯ ﮐﯽ ﺑﻮﺯ ﺭﻭﺧﺎﻥ ﺷﺎﻟﻪ ﺗﺮﺱ، ﯾﺎ ﮐﯽ ﺍﺧﺘﻪ
ﺍﺳﺐ ﺻﺤﺮﺍ ﺟﺎ ﺗﺮﺱ ﺧﺮﺱ
ﻣﺮﺑﯽ ﻫﺴﺎ ﺷﻤﺮ ﻇﻞ ﺟﻮﺷَﻨﻪ، ﻣﻦ ﺩِ ﺍَﺳﺎ ﻣﺜﻠﻪ ﺭﻭﺯ
ﺭﻭﺷﻨﻪ
ﺩﺍﻧﻢ ﮐﯽ ﻣﯽ ﺩﻭﻣﺎﻍ ﻭﺍ ﺑﺸﮑﻔﻪ، ﺩَﻭَﺳﺘﻢ ﻣﯽ ﮔﺎﺭﺩَ
ﻣﺮﻩ ﻭﺍﻧﮑﻔﻪ
ﻣﺮﺑﯽ ﺑﻮﮔﻔﺖ ﺁﭘِﺮﮔﺎﺕ، ﺳﻮﯾﯿﻦ، ﯾِﻬﻮ ﻣﯽ ﺩﻣﺎﻏِﯿﻪ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺟﯿﺮﯾﻨﮓ
ﻣﯽ ﺧﻮﻥ ﻓﻮﺭﺳﺴﺘﻪ ﺁﻓﺘﺎﺑﻪ ﺁﻓﺘﺎﺑﻪ، ﻣﯽ ﮐﺎﻡ ﺧﻮﺷﮑﺎ
ﺑﻮﺳﺖ ﺑﺎﻭﺭﺩ ﻟِﯿﻼﺑﻪ
ﺑﯿﺪﻡ ﺧﻮﻥَ ﻓﺎﺑﻼﻕ ﺑﺰﻡ ﺧﺎﮐﻪ ﺳﺮ، ﻣﺮﺑﯽ ﻣﮕﺮ ﺩﺳﺖ
ﮐﺸﻪ ﺑﯽ ﭘﺪﺭ
ﺷﻤﺎﺭﺵ ﺑﻮﮐﻮﺩ ﯾﮏ ﻭ ﺩﻭ ﺳﻪ ﭼﻬﺎﺭ، ﺑﻮﮔﻮﻓﺘﻢ ﮐﯽ
ﺑﺒﯿﺸﻤﺎﺭ ﺗﺮﻩ ﺗﺎ ﻫﯿﺰﺍﺭ
ﮐﯿﺴﻪ ﮐﯽ ﻭﯾﺮﯾﺰﻩ ﺟﻪ ﺧﻮ ﺟﺎ ﺟﯿﮕﺎ، ﺑﯿﺎﻓﺘﻪ ﺩﻭﻣﺎﻏﻪ
ﻣﮕﻪ ﺳﮓ ﺑﺎﺑﺎ
ﻭﺍﺳﻪ ﮐﻮ ﺟﻪ ﻭﺭﺯﺵ ﻣﺮﻩ ﻣﻮﺷﺖ ﺯﻧﯽ، ﺑﺎﻣﻮﻡ
ﻣﻮﺷﺖ ﺯﻧﯽ ﯾﺎ ﺩﻭﻣﺎﻍ ﺍﯾﺸﮑﻨﯽ
ﺑﯿﺪﻡ ﻧﺎﻋﯿﻼﺟﻢ ﻭﺍﺳﯽ ﺯِﻥ ﮐﻠﮏ، ﺍﻟﮑﯽ ﺑﺰﻡ ﺧﺎﮎ ﺳﺮ
ﮔﻮﺯﮔﺎ ﭼﻨﮓ
ﺧﻼﺻﻪ ﺟﯿﻮﯾﺸﺘﻢ ﺟﻪ ﺍﻭ ﺩﺭﺩﺳﺮ، ﻣﺮﯾﻀﺨﺎﻧﻪ ﻧﮑﻔﺘﻪ
ﺩِ ﻣﯽ ﮔﻮﺫﺭ
ﺑﯿﺪﻡ ﻣﻮﺷﺖ ﺯﻧﯽ ﻫﻢ ﻧﺼﺮﻓﻪ ﻣﺮﻩ، ﺁﺏ ﺍَﻧﮕﺎﺭﻩ
ﺑﯿﺨﻮﺩ ﺑﯿﮕﯿﺮﻡ ﭼﺮﻩ
ﻣﯽ ﺳﺮ ﺑﺸﮑﺴﻪ، ﻣﯽ ﺗﮏ ﺩُﺭﺳﺘﻪ، ﺩﻭﻣﺎﻍ ﻧﺮﺭﻩ ﻫﻢ
ﮐﯽ ﺧﻮﺭﻩ ﺑﺸﮑﺴﻪ
ﻣﻠﻮﻝ ﺑﻮﻡ ﺍﯾﺘﺎ ﺷﻮﻫﺮَﺕ ﺗﺎﺯﻩ ﯾﻪ، ﺍَﻣﯽ ﺷﻬﺮ ﺟﺎ ﻧﺎﻡ ﻭ
ﺁﻭﺍﺯﻩ ﯾﻪ
ﺑﯿﻨﯿﺸﺘﻢ ﺩﺭ ﺁﺳﺘﺎﻧﻪ ﺟﺎ ﻧﺼﻔﻪ ﺷﺐ، ﺩﻭﺧﺎﺩﻡ ﻣَﺮﻩ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺯﯾﺮ ﻟﺐ
ﺧﺪﺍﯾﺎ ﺍﯾﺘﺎ ﺭﺍﻩ ﻣﯽ ﭘﺎ ﭘﯿﺶ ﺑﻨﻪ، ﺧﻮﺭﻡ ﻣﻮﺭﻏﺎﻧﻪ ﻣﯽ
ﺷﻠﺨﺘﻪ ﺟﻨﻪ
ﺑﺰﺍ ﻣﯽ ﮐﻮﻻ ﻣﯽ ﺳﺮﻩ ﺷﯿﻦ ﺑﺒﻪ، ﻣﯽ ﻟﺒﻠﻪ ﺫﺭﻩ ﺍﯾﭙﭽﻪ
ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺑﺒﻪ
ﻫﺘﻮ ﮐﯽ ﺧﻮﺩﺍ ﺭﺍ ﮐﺮﻩ ﺯﺍﺭ ﺯِﯾﯿﻢ، ﺩﻋﺎﺩﺍﻧﻪ ﺍَﻣﺮﺍ ﻣﺮﻩ
ﮐﺎﺭ ﺩِﯾﯿﻢ
ﺑﯿﺪﻡ ﺭﺍﺩﯾﻮ ﮔﻮﻝ ﭘﺮﯼ ﺟﺎﻥ ﺧﻮﺍﻧﻪ، ﺍَﻧﻪ ﭘﻮﺷﺘﻪ ﺳﺮ
ﺭﯾﺰ ﻭ ﺭﯾﺤﺎﻥ ﺧﻮﺍﻧﻪ
ﺣﻤﯿﺮﺍ ﺧﻮﺍﻧﻪ ﻣﻦ ﺷﯿﻤﯽ ﻧﻮﮐﺮﻡ، ﻣﻬﺴﺘﯽ ﻧﺎﻟﻪ ﭼﻬﻞ
ﺳﺎﻟﻪ ﺩﺧﺘﺮﻡ
ﺍﯾﺘﺎ ﺟﺎﺯ ﺧﻮﺍﻧﻪ ﺑﻮﺯﻩ ﺭﯾﺸﻪ ﻣﺮﺍ، ﺩﻭﺗﺎﻡ ﺩﺍﺩ ﺯِﻧﻪ ﻗﺮﻗﺎ
ﻣﯿﺸﻪ ﻣﻨﺎ
ﺍﯾﺘﺎ ﮔﻪ ﻣﯽ ﻣﺎﺭ ﺩﺧﺘﺮ ﺭﺷﺘﯿﻪ، ﺍﯾﺘﺎ ﮔﻪ ﻣﯽ ﭘِﺮ ﺍﻧﺰﻟﯽ
ﻣﺸﺘﯿﻪ
ﺍﯾﺘﺎ ﮔﻪ ﻣﯽ ﻗﺪ ﺍَﺭﻭﺍ ﺩﺍﺭَ ﻣﺎﻧﻪ، ﺍﯾﺘﺎ ﮔِﻪ ﻣﯽ ﮔﺮﯾﻪ
ﺭﻭﻭﺍﺭَ ﻣﺎﻧﻪ
ﺑﯿﺪﻡ ﺩﻭﻧﯿﺎﯼ ﭘﺎﮎ ﺣﺴﻦ ﺩَﺭﺯَﻧَﮏ، ﻣﻨﻢ ﺷﺎﺥ ﺗﺎﻧﻢ ﻧﺎﻥ
ﺍَ ﺷﯿﺦ ﺩﺍﺭﻩَ ﺗَﮏ
ﻣﺮﻩ ﺫﻭﻗﻪ ﮔﯿﺖ ﺷﻌﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺎﻣﻮ، ﺑﯿﺪﻡ ﺍَﯼ ﺍَﻣﺎﻥ
ﺷﻌﺮ ﻣﯽ ﺳﯿﻨﻪَ ﺩﻭﺑﻮ
ﻣﺮﻩ ﻓﺎﻧﺪﯾﺮﺳﺘﻢ ﺍﯾﺘﺎ ﺁﯾﻨﻪ ﺟﺎ، ﺑﯿﺪﻡ ﺷﺎﻋﺮﺍﻧﻪ ﻣﺎﻧﻢ ﺑﻮ
ﺧﻮﺩﺍ
ﺑﻮﮔﻔﺘﻢ ﺳﺮ ﮐﯿﺘﺎﺑﻪ ﻭﺍﮐﻮﻥ، ﺑﯿﻨﯿﺶ ﺧﻠﻮﺗﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣِﻦ
ﺷﻌﺮ ﭼﺎﮐﻮﻥ
ﺑﯿﻨﯿﺶ ﺷﻌﺮ ﭼﺎﮐﻮﻥ ﻧﺎﻥ ﺗﯿﺸﯿﻦ ﺭﻭﻏﻨﻪ، ﺑﻪ ﺗﻮ ﭼﯽ
ﺍﮔﺮ ﺑَﻠﺒَﺸﻮ ﻓﻮﻣﻨﻪ
ﺑﯿﻨﯿﺶ ﺳﻨﮓ ﻻﺧﻪَ ﺑﭽﺴﺒﺎﻥ ﺑﻪ ﺁﺏ، ﺍﮔﺮ ﻗﺎﻓﯿﻪ ﻫﻢ
ﻧﯿﻢ ﻧﺪﺍﺷﺘﯽ ﺑﻮﺭﺍﺏ
ﭼﻘﺪ ﺍﻭﻻﻏﻪ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﺩﻭﻣﺎﻍ، ﻣﮕﺮ ﻣﻮﻓﺘﮑﯽ ﻧﻔﺖ ﺩﺍﺭﻩ
ﺗﯽ ﭼﺮﺍﻍ
ﺍﯾﺰﻩ ﮐﯽ ﺧﻮﺏ ﻣﯽ ﺧﻂ ﺭﻭﺍﻧﯽ ﺑﯿﮕﯿﻔﺖ، ﺑﻮﺷﻮ ﺷﻌﺮ
ﺑﺎﺯﺍﺭ ﮔﯿﺮﺍﻧﯽ ﺑﯿﮕﯿﻔﺖ
ﺑﯿﺪﻡ ﺷﺎﻋﺮﯾﻪ ﮔِﺪِﻩ ﺩﺭﺩ ﺧﻮﺍﯾﻪ، ﺍﯾﺘﺎ ﺁﺩﻡ ﺭﻧﮓ ﻭ ﺭﻭ
ﺯﺭﺩ ﺧﻮﺍﯾﻪ
ﭼﻘﺪ ﻣﻮﺷﺘﻪ ﺳﻨﮕﻪ ﺑﮕﻢ ﻣﺮﻣﺮﻩ، ﮔﯿﺮﻡ ﻣﻦ ﺑﻮﮔﻮﻓﺘﻢ
ﮐﯽ ﺭﻩ ﺑﺎﻭﺭﻩ؟
ﺑﻮﺷﻮﻡ ﻏﻮﺻﻪ ﺩﻭﻧﺒﺎﻝ ﺑﻮﺑﻮﻡ ﻗﻨﺪﻩ ﺧﻮﺱ، ﺑﻮﺑﻮﺳﺘﻪ
ﺍَﻣﯽ ﺷﺐ ﭼﺮﻩ ﺧﻮﺷﮑﻪ ﺧﻮﺱ
ﺑﯿﺪﻡ ﺍَﯼ ﺑﺎﺑﺎ ﺟﻮﻟﻔﻪ ﻣﯽ ﻭِﺭ ﺯﻧﯽ، ﻫﺰﺍﺭ ﺭﺣﻤﺘﻪ ﺑﺎﺯ ﺑﻪ
ﺍﻭ ﻣﻮﺷﺖ ﺯﻧﯽ
ﺍﻭﯾﻪ ﻣﻮﺷﺖ ﺧﻮﺭ ﻩ ﺗﯽ ﺩﻭﻣﺎﻍ ﺍﯾﺸﮑﻔﻪ، ﺍَﯾِﻪ ﺗﯽ
ﺍﻭﺗﺎﻗﻪ ﭼﺮﺍﻍ ﺍﯾﺸﮑﻔﻪ
ﺍﻭﯾﻪ ﺯﺍﻧﻮ ﺍَﻣﺮﺍ ﺗﯽ ﺗﮏ ﺩُﺭﺳَﻔﻪ، ﺍَﯾﻪ ﻧﺎﺯﮎ ﺑﻨﺪ ﺗﯿﺸﯿﻦ
ﺍﻭﺭﺳﻔﻪ
ﺍﯾﺘﺎ ﺗﯽ ﻣﺪﺍﺩﻩ ﺩﯾﻨﻪ ﺷﯿﺮ ﻧﺸﺎﻥ، ﺍﯾﺘﺎ ﮔِﻪ ﺩﺍﺭﻩ ﻣﺎﮎ
ﺷﻤﺸﯿﺮ ﻧﺸﺎﻥ
ﺍﯾﺘﺎ ﮔِﻪ ﻣﻮﺳﻠﻤﺎﻥ ﻧﯿﻪ، ﮐﺎﻓﺮﻩ، ﺍﯾﺘﺎ ﮔِﻪ ﺍَﻧﻪ ﺷﺎﻋﺮﯼ
ﻣﺤﺸﺮﻩ
ﺗﻮﺍﻡ ﮐﯽ ﺗﯽ ﺩﺳﺖ ﻓﺎﻧﺮﺳﻪ ﻫﯿﮑﺴﻪ، ﭼﯿﻨﯽ ﺭﻭﺯ ﻭ
ﺷﺐ ﺗﯽ ﻻﻓﻨﺪ ﭘﺎﺭﻩ ﺳﺮ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻩ ﺯﺍﮎ ﻭ ﺯﻥ ﻭ ﺧﺎﻧﻪ ﺍﯼ، ﻃﻠﺒﮑﺎﺭﺍﻧﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﻟﻒ
ﺷﺎﻧﻪ ﺍﯼ
ﺧﺒﺮﺩﺍﺭَ ﺑﯽ ﺗﻮﺷﮑﻪ ﻭﺍﻧﻮُﺳﺘﻪ ﯾﻪ، ﺗﯽ ﻣﻮﺭﺩﻩ ﻫﯿﺰﺍﺭ
ﺑﺎﺭ ﺧﻔﺎ ﺑﻮﺳﺘﻪ ﯾﻪ
ﺑﯿﺪﻡ ﻧﻪ، ﺍَﯾﻪ ﺩِ ﮔﻮﻟﯿﻠﻪ ﺑﺒﻢ، ﺷﻌﺮ ﺁﺯﺍﺩﯼ ﺷﯿﻮﻥ ﺑﺒﻢ

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی